Celem życia ludzkiego jest praca, zdobywanie doświadczeń i uczuć oraz stały rozwój moralny duszy w dążeniu do doskonałości. Tworzone dusze nie różnią się niczym od siebie, nie są ani dobre ani złe. Przed każdą z nich pojawiają się takie same możliwości doskonalenia, zdobywania doświadczeń i wiedzy, rozwijania uczuć. Każda dusza wyposażona jest w wolną wolę. Za jej sprawą zachodzą przemiany w umyśle człowieka, które w następstwie wywołują rodzenie się sympatii, uczuć, kierunków życiowych, upodobań. Kolejne doświadczenia powodują rozwój jego woli i odpowiednie ukierunkowanie ku dobry lub ku złu.

Wszystkie stworzenia wokół nas podlegają prawu rozwoju i doskonalenia się. Prawo Natury powoduje, że proces ten przebiega tylko w jednym kierunku - nic, co żyje, nie może w naturalny sposób cofnąć się w rozwoju. Może on zostać zahamowany na jakiś czas, w żadnym przypadku nie biegnie od końca do początku. Również człowiek podlega temu Prawu. Mając wolną wolę człowiek może kierować swoim rozwojem w taki sposób, że będzie on zachodził bardzo szybko lub przeciwnie - bardzo powoli lub wręcz zatrzyma się w miejscu na jakiś czas. Nikt jednak nie jest w stanie w ciągu jednego życia na Ziemi pokonać wszystkich szczebli rozwoju. Proces ten ułatwia reinkarnacja. W zależności od stopnia rozwoju i szczebla zajmowanego w hierarchii moralnej, Duchy reinkarnują się na Ziemi, aby spłacić zaciągnięte "długi" i zregenerować swe siły moralne, udoskonalić swoją wiedzę i cnoty, spełnić pomocniczą misję wobec i wśród słabiej rozwiniętych duchowo ludzi. Reinkarnacja posiada więc bardzo głęboki sens i wartość. Reinkarnowany Duch ma możliwość pojednania się z dawnymi wrogami, naprawienia wyrządzonych krzywd. Przebieg wcielenia zależy od stopnia rozwoju Ducha i od "rachunku długów", które ma do spłacenia wobec innych. Reinkarnacja w prosty i logiczny sposób wyjaśnia istnienie cierpienia, nierówności społecznych i intelektualnych na świecie. Zakładając, że żylibyśmy tylko raz, musielibyśmy podważyć Boską Sprawiedliwość i Dobroć, przyznając jednocześnie, że wśród tworzonych dusz jedne są skazane na życie w przepychu, inne natomiast na wieczne cierpienie. Reinkarnacja potrafi jednak wytłumaczyć tą pozorną niesprawiedliwość w bardzo logiczny sposób. To, co spotyka człowieka w obecnym życiu, jest wynikiem jego postępowania w poprzednich wcieleniach. Aby było możliwe i w miarę łatwe spłacenie długów karmicznych, na czas wcielenia następuje zablokowanie pamięci poprzednich wcieleń. Jeśli przychodząc ponownie na Ziemię człowiek pamiętałby swoje poprzednie życie, swoje błędy i błędy innych – odpłacenie miłością za wyrządzone mu krzywdy byłoby bardzo utrudnione. Gdyby błędy z poprzednich wcieleń były bardzo poważne, człowiek mając ich świadomość mógłby się załamać i zatrzymać na bardzo długo w swoim rozwoju duchowym. Ponadto wiedząc, komu i co jesteśmy winni - skupialibyśmy się wyłącznie na tych zadaniach i nie zdobywalibyśmy nowych doświadczeń. Nasza dusza więc nie podnosiłaby więc swoich wartości moralnych, lub robiłaby to wyjątkowo powoli. Pamięć poprzednich wcieleń powraca wraz ze śmiercią człowieka. Wówczas może on ponownie przeanalizować swoje życie sprawdzając na ile udało mu się spłacić długi i jak mocno posunął się do przodu na swojej ścieżce do doskonałości.

Jakie są jednak aktualne dowody na istnienie reinkarnacji? Pomijając to, że wierzyło w nią wielu naszych przodków, co zasługuje na respekt, mamy niewyjaśnione wspomnienia, uczucia, nawyki, pozornie niemożliwe zbieżności, dziwne sny, a nawet zagadkowe fakty historyczne, które utwierdzają nas w tym, że "kiedyś tu już byliśmy".

Mamy deja vú, czyli uczucie, że "kiedyś już tu byliśmy". A od ponad 150 lat mamy hipnozę. Dziś wielu hipnoterapeutów "regresuje" ludzi do "poprzednich wcieleń". Nie tylko dla zabawy - hipnoza regresywna przynosi niewątpliwie pomocne efekty w przypadku fobii i innych problemów, jakie mają ludzie żyjący obecnie - problemów, które według nich powstały w ich poprzednich wcieleniach.